Świerzb u psów powoduje intensywny świąd, który często jest tak silny, że pies nie może odpocząć. Choroba jest wywoływana przez roztocza, które są zbyt małe, aby je zobaczyć gołym okiem, i łatwo przenosi się między zwierzętami. Leczenie jest skuteczne, ale diagnoza nie zawsze jest łatwa.
Czym jest świerzb u psów?
Świerzb u psów, zwany także świerzbem sarkoptycznym lub świerzbem lisa, jest wywoływany przez roztocza Sarcoptes scabieiSamica roztocza drąży dziury w zewnętrznej warstwie naskórka i składa tam jaja. Roztocz ma długość 0,2–0,35 mm i nie można go zobaczyć bez mikroskopu.
Swędzenie nie jest spowodowane wyłącznie przez roztocza, ale przez reakcję nadwrażliwości na nie. Dlatego swędzenie może być dotkliwe, nawet gdy roztoczy jest stosunkowo niewiele – i to wyjaśnia również, dlaczego swędzenie nie ustępuje tego samego dnia, w którym rozpoczęto leczenie.
W Norwegii występuje świerzb, a lisy mogą być istotnym źródłem zakażenia dla psów.
Jak przenosi się świerzb?
Pies może zarazić się przez bezpośredni kontakt z zakażonym psem lub lisem. Możliwe jest również zakażenie pośrednie, na przykład poprzez pościel, szczotki lub inne niedawno zakażone przedmioty, ale roztocze nie przeżywa długo bez żywiciela.
Od zakażenia do wystąpienia swędzenia zwykle mija kilka tygodni, więc pies może zarazić się chorobą, nie wykazując jeszcze żadnych objawów.
Objawy świerzbu u psów
Najbardziej typowym objawem jest silny, nieustępujący świąd. Zmiany skórne często zaczynają się w określonych miejscach:
- krawędzie uszu
- łokcie
- szynki
- klatka piersiowa i brzuch na spodniej stronie
Z czasem zmiany mogą rozprzestrzenić się na większe części ciała. Typowe objawy to:
- wypadanie włosów i cienkie futro w miejscach, gdzie pies najbardziej swędzi
- zaczerwienienie skóry, małe guzki lub wysypka
- łuszcząca się skóra i strupy
- rany i infekcje skóry powstałe w wyniku drapania
- niepokój, zły sen i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia z powodu przewlekłych schorzeń
Inne przyczyny mogą przypominać świerzb
Silny świąd nie oznacza automatycznie świerzbu. Kilka schorzeń ma podobny obraz i leczy się je w różny sposób:
- alergia – najczęstsza przyczyna przewlekłego swędzenia u psów.
- Alergia na pchły – silny świąd, często w dolnej części pleców i pośladkach.
- Bakteryjne zakażenia skóry i zakażenia drożdżakowe – może być zarówno przyczyną, jak i konsekwencją swędzenia.
- Inne roztocza – między innymi roztocza nosa i roztocza uszne, które powodują inne objawy.
Jeśli Twój pies drapie się szczególnie po uszach, możesz również przeczytać o Co może oznaczać drapanie się psa po uchu.
Jak diagnozuje się świerzb?
Weterynarz zazwyczaj pobiera kilka powierzchownych zeskrobinek skóry z typowych miejsc. Roztocza, jaja lub odchody można wykryć pod mikroskopem.
Negatywny wynik zeskrobiny naskórka nie wyklucza świerzbu. Roztocza mogą być trudne do wykrycia nawet wtedy, gdy pies jest chory, dlatego wynik testu należy interpretować w kontekście historii choroby i objawów klinicznych.
Podczas badania lekarz weterynarii może również zbadać tzw. odruch małżowinowo-nóżkowy. U niektórych psów z świerzbem sarkoptycznym pocieranie brzegu ucha wyzwala silny odruch drapania tylną nogą. Ten objaw może potwierdzić podejrzenie, ale sam w sobie nie potwierdza rozpoznania.
W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badania krwi w celu wykrycia przeciwciał Sarkopty potwierdzić diagnozę. Na wczesnym etapie choroby wynik testu może być ujemny, nawet jeśli pies ma świerzb.
Jak leczy się świerzb u psów?
Leczenie polega na podaniu odpowiedniego środka przeciwpasożytniczego, takiego jak tabletka lub środek do nakrapiania. Ponieważ roztocza świerzbu mogą być trudne do wykrycia w zeskrobinach skórnych, lekarz weterynarii może zalecić leczenie w przypadku typowego obrazu choroby, nawet jeśli roztocza nie zostaną wykryte w próbce.
Zabieg zazwyczaj należy powtarzać zgodnie ze schematem dawkowania produktu, aby wyłapać również roztocza, które wylęgną się po drodze. Należy przestrzegać zaleconego schematu, nawet jeśli pies początkowo wydaje się czuć lepiej.
Jeśli pies ma wtórne bakteryjne lub drożdżakowe zakażenia skóry, zostaną one poddane dodatkowemu leczeniu. Lekarz weterynarii rozważy ewentualne leczenie przeciwświądowe.
Czy inne zwierzęta w domu również wymagają leczenia?
Inne psy, które miały bliski kontakt z zakażonym psem, zazwyczaj powinny być leczone w tym samym czasie – nawet te, które nie swędzą. Mogą być zakażone bez widocznych objawów i przyczyniać się do rozprzestrzeniania się infekcji.
Jeśli w domu masz kota, fretkę lub inne zwierzę, poinformuj o tym lekarza weterynarii, aby mógł on ocenić potrzebę badania lub leczenia. Koty rzadko chorują na tego roztocza; ich własny świerzbowiec to inny gatunek. Cati notoedres.
Wypierz pościel, koce i inne rzeczy, z którymi Twój pies miał częsty kontakt. Zazwyczaj nie ma potrzeby gruntownego czyszczenia całego domu, ponieważ Sarkopty słabo radzą sobie z przetrwaniem bez żywiciela.
Jak długo trwa, zanim swędzenie ustąpi?
Spodziewaj się kilku tygodni. Swędzenie może utrzymywać się przez pewien czas po rozpoczęciu skutecznego leczenia przeciwpasożytniczego, ponieważ stan zapalny i reakcja nadwrażliwości skóry potrzebują czasu, aby ustąpić. Nie oznacza to, że leczenie nie działa.
Jeśli stan Twojego psa wyraźnie się pogorszy lub swędzenie nie zmieni się po zakończeniu całego programu leczenia, skontaktuj się z nami ponownie. Przyczyną może być coś innego.
Czy świerzb u psów może zarazić ludzi?
Roztocze świerzbu u psów mogą powodować przejściową, swędzącą wysypkę u ludzi, którzy mieli bliski kontakt z zakażonym zwierzęciem. Roztocze są przystosowane do życia zwierząt i zazwyczaj nie powodują trwałego zakażenia u ludzi. Objawy zazwyczaj ustępują po wyleczeniu źródła zakażenia, ale jeśli objawy skórne utrzymują się lub są nasilone, należy skonsultować się z lekarzem.
Roztocze świerzbu występujące u ludzi to odrębna odmiana tej choroby, przenoszona między ludźmi, a nie z człowieka na psa.
Kiedy pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii?
Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli Twój pies uporczywie się swędzi, traci sierść, ma rany lub wydaje się niespokojny i ma problemy ze snem. Im dłużej swędzenie pozostaje nieleczone, tym większe ryzyko wystąpienia ran i wtórnych infekcji skóry.
