Obcinanie pazurów u psa: jak bezpiecznie obcinać pazury

Regularne sprawdzanie pazurów psa jest ważnym elementem jego pielęgnacji. Długie pazury mogą utrudniać utrzymanie łapy psa w odpowiedniej pozycji i zwiększać ryzyko wbicia się, złamania lub wrośnięcia pazura w skórę. Oto kompletny poradnik, jak to zrobić. klips do pazurów, w tym to, co w praktyce jest najtrudniejsze – zobaczenie, gdzie kończy się żywa część pazura.

Dlaczego strzyżenie jest ważne?

Pazury psa naturalnie się ścierają, gdy ten chodzi po żwirze, asfalcie i innych twardych nawierzchniach. Jednak wiele psów spędza większość czasu w domu lub na miękkich nawierzchniach, a ich pazury rosną szybciej, niż się ścierają. Powoduje to kilka problemów:

• Zmieniono ładunek. Kiedy pazur uderza przed poduszką stopy, palec jest odpychany do tyłu z każdym krokiem. Z czasem może to powodować obciążenie stawów i ścięgien.
• Wrastające paznokcie u stóp. Pazury, które rosną swobodnie, mogą się zwijać i wrastać w opuszkę stopy. Jest to bolesne i często prowadzi do infekcji.
• Wymioty i krwawienie. Długie pazury łatwiej się wbijają i mogą całkowicie wbić się w żywą tkankę.
• Słaby chwyt. Na śliskich podłogach pies ma mniejszy kontakt między bieżnikiem a podłożem i łatwiej się ślizga.

Kulawizna i ból łap mogą mieć również inne przyczyny niż pazury. Dowiedz się więcej pies, który kuleje i o bolące łapy psa.

Jak często należy przycinać pazury?

Częstotliwość przycinania pazurów jest bardzo zróżnicowana. Niektóre psy ścierają pazury na twardych powierzchniach i rzadko potrzebują pomocy, podczas gdy inne wymagają przycinania co kilka tygodni. Kształt pazurów, pozycja palców, rasa, poziom aktywności i rodzaj podłoża – wszystkie te czynniki odgrywają rolę.

Dlatego regularnie sprawdzaj pazury i oceniaj ich długość, zamiast trzymać się sztywnych odstępów czasowych. U wielu psów kończy się to mniej więcej miesięcznym przycinaniem, ale to obserwacja, a nie norma. Praktyczne oznaki, że pazury stały się zbyt długie:

• Kiedy pies idzie, słychać wyraźny dźwięk klikania o parkiet lub płytki.
• Kiedy pies stoi nieruchomo, pazury wyraźnie chwytają podłoże, przez co palce są odchylone do tyłu.
• Pies ślizga się jeszcze bardziej na śliskich podłogach.
• Jeden lub więcej pazurów zaczyna się zauważalnie wyginać.

Sprawdzaj pazury co tydzień i przycinaj je w razie potrzeby. Częste i niewielkie przycinanie jest bezpieczniejsze niż rzadkie i obfite, a regularne, staranne przycinanie często pozwala skrócić pazury z czasem, bez naruszania żywej tkanki.

Jak znaleźć miąższ – żywą część pazura

Wewnątrz pazura znajduje się miazga, która zawiera naczynia krwionośne i nerwy. Jej przecięcie powoduje ból i krwawienie. To właśnie ten punkt jest często pomijany, a procedura różni się w zależności od koloru pazura.

Jasne pazury

Na jasnych lub półprzezroczystych paznokciach miąższ widoczny jest jako różowe pole wewnątrz pazura. Odetnij kilka milimetrów na zewnątrz, tam gdzie kończy się różowy. Przytrzymaj pazur pod światło, aby przejście było wyraźniejsze.

Ciemne pazury

Na ciemnych paznokciach miąższ w ogóle nie jest widoczny z zewnątrz. Obowiązuje jednak jedna zasada: Odcinaj bardzo małe plasterki na raz i czytaj powierzchnię cięcia między każdym cięciem.

Dopóki powierzchnia cięcia jest jasna, sucha i lekko mączysta, możesz usunąć nieco więcej. Kiedy środek powierzchni cięcia zaczyna zmieniać kolor i teksturę – staje się ciemniejszy lub szarawy, gładszy lub bardziej błyszczący niż reszta – zbliżasz się do żywej tkanki i na tym się kończy.

Przecieraj powierzchnię cięcia między każdym cięciem. Kurz z pazura osiada dokładnie w miejscu, w którym chcesz uzyskać efekt przejścia.

Tnij miąższ dookoła, a nie w poprzek

Nie zawsze trzeba odcinać całego pazura za jednym razem. W przypadku grubych lub ciemnych pazurów, a także pazurów, które urosły i są długie i zakrzywione, często bezpieczniej jest obejść żywą część.

Obejrzyj pazur z boku i od spodu. U wielu psów widoczne jest przejście między prostszą częścią spodniej strony pazura a wolną częścią, która zakrzywia się w dół. To przejście może być pomocne przy określaniu, ile rogu usunąć. Nie jest to dokładny pomiar miejsca, w którym kończy się miąższ, a zmienność jest szczególnie duża w przypadku bardzo długich lub zdeformowanych pazurów.

W przypadku długich, zakrzywionych pazurów, można usuwać zwis z boków małymi fragmentami, odtwarzając płaski spód. W ten sposób stopniowo usuwa się rogową torebkę wokół żywej części, zamiast umieszczać całą krawędź nożyczek na pazurze.

W praktyce można to zrobić kilkoma małymi nacięciami wokół pazura – na przykład po jednym z każdej strony, a następnie w wolnym końcu – zamiast jednego dużego przekroju. Chodzi o to, aby stopniowo okrążać róg wokół żywej części i sprawdzać powierzchnię cięcia między każdym cięciem. Małe nacięcia u góry, u dołu i nieco z boków pozwalają również wcześniej zobaczyć żywą część.

Obcinacz czy pilniczek do paznokci?

Oba działają i wiele osób używa ich razem.

Nożyczki do paznokci

Najszybszy i od którego większość ludzi zaczyna. Najważniejsze jest to, że jest ostry i odpowiednio dobrany do rozmiaru psa. Tępa maszynka zaciska pazur, zanim go przytnie, a to zaciskanie jest nieprzyjemne – pies często reaguje na zacisk, a nie na sam zacisk. Wymień lub naostrz maszynkę, gdy powierzchnia tnąca zacznie się łuszczyć.

Szlifierka pazurowa

Szlifierka do pazurów usuwa materiał stopniowo za pomocą obrotowej głowicy. Zapewnia lepszą kontrolę nad ciemnymi pazurami, ponieważ stopniowo zbliża się do miąższu i widzi całą powierzchnię cięcia. Zaokrągla również ostre krawędzie, dzięki czemu pazury nie odpryskują ani nie rozrywają mebli.

Należy zwalniać ten sam chwyt co jedną lub dwie sekundy. Tarcie rozgrzewa pazur, a ciepło jest nieprzyjemne na długo, zanim stanie się odczuwalne. Oderwij się, pozwól pazurowi ostygnąć i przejdź jeszcze kilka okrążeń.

Inną wadą są dźwięki i wibracje, które początkowo niektórym psom wydają się nieprzyjemne. Przyzwyczajaj psa do nich stopniowo: pozwól mu najpierw usłyszeć dźwięk z daleka, potem z bliska, a na końcu krótkie dotknięcie łapą.

Jak przyciąć paznokcie krok po kroku

1. Przygotuj wcześniej odpowiedni sprzęt: obcinacz do pazurów lub maszynkę do ich mielenia, smakołyki i proszek tamujący krwawienie.
2. Usiądź w spokojnym i dobrze oświetlonym miejscu, gdzie pies jest spokojny. Światło dzienne znacznie ułatwia odczytanie pazura.
3. Trzymaj łapę mocno, ale bez naciskania. Odgarnij futro i rozdziel palce palcami. Połóż kciuk na opuszce palca, a palec wskazujący na górnej części palca u nasady pazura i delikatnie ściśnij – to wyprostuje palec i odsłoni pazur.
4. Najpierw usuń końcówkę. Pokrój na małe plasterki, patrząc na powierzchnię cięcia między każdym cięciem.
5. Zatrzymaj się, gdy powierzchnia cięcia zmieni kolor i fakturę w środku – lub gdy w przypadku jasnych paznokci zbliżysz się do różowego obszaru.
6. Jeśli pazury wydają się ostre, przeszlifuj krawędzie szlifierką do pazurów lub pilnikiem.
7. Chwal i nagradzaj po drodze, a nie tylko na końcu. Zakończ, gdy wszystko idzie dobrze, nawet jeśli nie udało Ci się ukończyć wszystkich łapek.

Całkowicie w porządku jest trzymanie psa na jednej łapie dziennie. Kilka krótkich sesji jest lepszych niż jedna długa, która go zestresuje.

Nie zapomnij o ostrodze

Ostroga jest umieszczona wysoko po wewnętrznej stronie nogi i nie uderza w ziemię podczas chodzenia psa. Dlatego zazwyczaj nie ulega zużyciu i należy ją osobno sprawdzać. Jeśli stanie się zbyt długa, może się zwinąć, a w najgorszym przypadku wrosnąć w skórę lub poduszkę łapy.

Pies zazwyczaj ma pięć pazurów na przednich łapach i cztery na tylnych. Piąty pazur z przodu to pazur zakrzywiony. Niektóre rasy mają je również na tylnych łapach, a niektóre mają podwójne zakrzywione pazury. Sprawdź wszystkie cztery łapy i uwzględnij zakrzywione pazury za każdym razem, gdy przycinasz sierść.

Jeśli krwawi

Prędzej czy później to się zdarza, nawet u doświadczonych osób. Jeśli natnie się miazgę, może ona dość mocno krwawić. W przypadku prostego skaleczenia, krwawienie zazwyczaj można zatamować uciskiem i środkiem hemostatycznym.

• Zachowaj spokój i nie dopuść, by pies poczuł się jeszcze bardziej zestresowany.
• Utrzymuj stały nacisk na pazur przy pomocy czystego kompresu przez pięć do dziesięciu minut, nie podnosząc go w celu sprawdzenia.
• Jeśli to możliwe, użyj proszku hemostatycznego. W razie jego braku, skrobia kukurydziana może być stosowana jako tymczasowe rozwiązanie awaryjne.
• Następnie przytrzymaj psa jeszcze chwilę w bezruchu, aby blokada nie poluzowała się, gdy pies ucieknie.

Jeśli krwawienie nadal nie ustąpi, skontaktuj się z weterynarzem. To samo dotyczy sytuacji, gdy pies w kolejnych dniach będzie mocno kulał lub lizał palec.

Psy, które boją się obcinania pazurów

Dla większości psów obcinanie pazurów nie jest niczym dramatycznym. Inne uważają to za wręcz niekomfortowe, często po nieprzyjemnych doświadczeniach lub dlatego, że nigdy nie przyzwyczaiły się do dotykania łap w okresie szczenięcym.

Podstawowa zasada jest taka sama niezależnie od wieku: dotykaj łap często, w sytuacjach, które nie wiążą się z przycinaniem. Sesje powinny być bardzo krótkie – niektórym psom wystarczy na początku piętnaście sekund – i nagradzaj smakołykiem za każdy ruch, aby pies kojarzył dotykanie z czymś pozytywnym. Kolejnym krokiem jest pozwolenie psu widzieć i słyszeć sprzęt, ale go nie używać. Dopiero gdy sytuacja stanie się zupełnie niesymetryczna, przytnij jeden pazur i na tym poprzestań.

Przygotuj się, że może to zająć trochę czasu. U niektórych psów wystarczy kilka sesji, u innych trwa to miesiące.

Niektóre psy są tak przestraszone lub zestresowane, że samo szkolenie nie wystarczy, aby bezpiecznie wykonać niezbędne przycięcie pazurów. Nie próbuj przytrzymywać psa i forsować go – to daje psu kolejne bolesne doświadczenie i utrudnia kolejną próbę. Zamiast tego lekarz weterynarii może rozważyć podanie środków uspokajających przed wizytą lub sedację w klinice. Wybór będzie zależał od stanu zdrowia psa, poziomu stresu i ilości czynności, jakie będzie musiał wykonać. Dowiedz się więcej o uspokajanie i sedacja u psów i kotów.

Sedacja lub środki uspokajające zwiększają bezpieczeństwo psa. W razie potrzeby należy połączyć je ze stopniowym szkoleniem i pozytywnym wzmocnieniem między wizytami, aby zmniejszyć stres i z czasem ułatwić obsługę. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie nas, jeśli Państwa pies w przeszłości miał silną reakcję na wizytę weterynaryjną, abyśmy mogli lepiej zaplanować wizytę.

Kiedy to coś więcej niż tylko długie pazury?

Czasami nie chodzi o to, że pazury wymagają przycięcia, ale o to, że coś jest nie tak z samymi pazurami. Warto poznać różnicę.

Złamanie pazura Zwykle powoduje ostrą kulawiznę. Pies liże łapę i reaguje bólem, gdy stawia nogę na ziemi lub dotyka pazura. Długie pazury są częstym czynnikiem, ponieważ łatwiej się wbijają – w kraty, odpływy, schody z kratkami lub dywany. W przypadku częściowo zerwanego pazura, większego pęknięcia, uporczywego krwawienia lub wyraźnego bólu, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii tego samego dnia.

Kilka pazurów pęka lub odpada bez widocznych uszkodzeń. Może to wskazywać na chorobę pazurów, w tym chorobę o podłożu immunologicznym, i pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii. Nie jest to objaw normalnego zużycia ani konieczność przycięcia pazurów.

Skontaktuj się również z lekarzem weterynarii, jeśli wokół pazura występuje obrzęk, gorączka lub ropa, z palca wydobywa się nieprzyjemny zapach lub jeśli pies stale liże jeden palec. Może to być oznaką infekcji lub stanu zapalnego fałdu pazurowego i powinno zostać zbadane przez lekarza weterynarii.

Ile kosztuje przycięcie pazurów u weterynarza?

Cena zależy od tego, czy obcinanie pazurów jest wykonywane osobno, w połączeniu z innym zabiegiem, czy też pies wymaga znieczulenia. W naszym domu w Larviku standardowa cena obcinania pazurów wynosi 350 NOK (stan na wrzesień 2026 r.) i jest tańsza jako dodatek do kolejnej godziny.

Czy pies jest wliczony w cenę? VetPlan, przycinanie pazurów jest wliczone w cenę. Zawsze patrz zaktualizowany cennik po aktualne ceny.

Krótko podsumowane

• Potrzeby różnią się w zależności od osoby. Weź pod uwagę długość, a nie harmonogram.
• Sprawdzaj pazury co tydzień, przycinaj je w razie potrzeby – często i mało, a nie rzadko i obficie.
• Jasne pazury: tnij poza różowym obszarem. Ciemne pazury: rób małe nacięcia i zatrzymuj, gdy powierzchnia cięcia zmieni kolor i fakturę.
• Pazury ostrogi zazwyczaj się nie zużywają. Sprawdzaj je za każdym razem.
• Szlifierka pazurowa: przez jedną do dwóch sekund, w przeciwnym razie pazur się nagrzeje.
• Przygotuj proszek zatrzymujący krwawienie przed rozpoczęciem zabiegu, a nie dopiero po jego zakończeniu.
• Psa, który bardzo się boi, nie należy zmuszać do przechodzenia przez pazury. Lepszą alternatywą jest stopniowe szkolenie, a w razie potrzeby pomoc weterynaryjna lub podanie leków.
• Jeśli pazur poluzuje się bez wpływu czynników zewnętrznych, nie jest to problem z przycinaniem i należy to zbadać.

Ty też masz kota? Pazury kota są zbudowane inaczej i wymagają nieco innego podejścia – zobacz nasz poradnik klips do pazurów u kota.