Cinnabariosis u kotów

Nosówka kotów to wysoce zaraźliwa choroba wirusowa kotów, wywoływana przez wirus panleukopenii kotów (FPV). Wirus atakuje między innymi jelita i szpik kostny, a choroba może postępować bardzo szybko. Najciężej chorują kocięta, ale nieszczepione dorosłe koty również mogą poważnie zachorować.

Czym jest nosówka u kotów?

Nosówka kotów jest wywoływana przez wirus panleukopenii kotów, parwowirus. Nazwa panleukopenia odnosi się do faktu, że wirus ten znacznie zmniejsza liczbę białych krwinek we krwi, czyniąc kota bardziej podatnym na infekcje bakteryjne.

Wirus atakuje szybko dzielące się komórki – szczególnie w błonie śluzowej jelit i szpiku kostnym. To wyjaśnia zarówno nasilone objawy żołądkowo-jelitowe, jak i fakt, że stan ogólny kota jest tak pogorszony.

Choroba występuje w Norwegii. Najczęściej występuje w środowiskach o niskim poziomie szczepień oraz wśród kotów niezaszczepionych.

Jak przenosi się nosówka u kotów?

Nosówka kotów przenoszona jest poprzez kontakt z wirusem od zakażonych zwierząt, ich odchodami lub innymi płynami ustrojowymi, a także pośrednio poprzez zakażone przedmioty i środowisko. Wirus wchłania się przez jamę ustną i nos.

Wirus jest bardzo odporny i może przetrwać w środowisku do roku w sprzyjających warunkach. Może być również przenoszony na odzieży, butach, obuwiu i sprzęcie. To jeden z powodów, dla których nawet koty niewychodzące z domu powinny być szczepione od wewnątrz – kot nie musi mieć kontaktu z innym kotem, aby się zarazić.

Okres inkubacji od zakażenia do wystąpienia objawów trwa zwykle od dwóch do dziesięciu dni.

Objawy nosówki u kotów

• wyraźny letarg
• zmniejszony lub brak apetytu
• gorączka
• wymioty
• biegunka, który może być krwawy
• ból brzucha
• odwodnienie
• osłabienie lub załamanie spowodowane poważną chorobą

Kocięta są szczególnie często i ciężko dotknięte chorobą, ale nieszczepione lub niewłaściwie chronione dorosłe koty również mogą rozwinąć ciężką postać choroby. Przebieg choroby może stać się ostry w krótkim czasie, a niektóre kocięta umierają wkrótce po wystąpieniu pierwszych objawów.

Zakażenie w czasie ciąży może prowadzić do śmierci płodu, poronienia lub urodzenia martwego dziecka. Zakażenie w późnej ciąży lub krótko po porodzie może powodować hipoplazja móżdżku – kocięta, które przeżywają, ale cierpią na długotrwałe drżenie i problemy z koordynacją ruchową.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem weterynarii?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli Twój kociak wymiotuje i ma biegunkę, jeśli biegunka jest krwawa lub jeśli kot staje się wyraźnie ospały i przestaje jeść i pić. Sama utrata płynów może zagrażać życiu.

Przed przyjazdem zadzwoń do kliniki. W przypadku podejrzenia choroby wysoce zaraźliwej planujemy przyjęcie tak, aby kot nie przechodził przez standardową poczekalnię. Dowiedz się więcej jak pracujemy z kontrolą zakażeń.

Jak diagnozuje się nosówkę u kotów?

Diagnozę stawia się na podstawie wywiadu, objawów i badań laboratoryjnych. Szybki test może wykryć między innymi antygen parwowirusa w kale, ale negatywny wynik testu nie wyklucza nosówki u kotówWydalanie wirusa może być zmienne, a czułość testu jest ograniczona.

Ostatnio wykonane szczepienia mogą tymczasowo wpłynąć na wyniki testów, dlatego prosimy o poinformowanie nas, kiedy Twój kot był ostatnio szczepiony.

Badania krwi służą między innymi do oceny liczby białych krwinek, równowagi płynów i stopnia zaawansowania choroby u kota. Gwałtowny spadek liczby białych krwinek wzmacnia podejrzenie. Jeśli podejrzenie jest nadal silne, konieczne mogą być powtórzenia lub dodatkowe badania.

Jak leczy się nosówkę u kotów?

Nie ma leczenia, które wyeliminowałoby wirusa. Leczenie polega na intensywnej opiece podtrzymującej, która utrzymuje kota przy życiu, podczas gdy układ odpornościowy przejmuje kontrolę:

• Leczenie płynami – zwykle dożylnie, z korektą soli i cukru we krwi
• Środek przeciwwymiotny – aby powstrzymać wymioty i umożliwić kotu zdobycie pożywienia
• Wczesne odżywianie – kota należy nakarmić jak najszybciej, w razie potrzeby przez sondę. Nie zaleca się już długotrwałego postu.
• Antibiotika – nie przeciwko wirusowi, ale dlatego, że uszkodzona błona śluzowa jelit i niski poziom białych krwinek stwarzają duże ryzyko przedostania się bakterii jelitowych do krwi
• Transfuzja krwi lub osocza – w wybranych poważnych przypadkach

Koty, które przetrwają zakażenie, zwykle nabywają długotrwałą, prawdopodobnie dożywotnią, odporność.

Zapobieganie nosówce u kotów

Chorego kota należy trzymać z dala od innych kotów. Nie należy pozwalać mu na spotkania z kotami odwiedzającymi i nie wypuszczać go na zewnątrz.

FPV jest odporny na działanie wielu powszechnie stosowanych środków czyszczących. Przed dezynfekcją należy usunąć widoczne zabrudzenia i zanieczyszczenia organiczne, a produkt o udokumentowanej skuteczności przeciwko parwowirusowi należy stosować zgodnie z instrukcją producenta. Podchloryn sodu jest jednym z przykładów substancji czynnej, która może inaktywować wirusa.

W domu, w którym kot chorował na nosówkę, wirus zakaźny może być obecny jeszcze długo po jej wystąpieniu. Przed wprowadzeniem niezaszczepionego kociaka do otoczenia należy skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie statusu szczepień i warunków sanitarnych.

Jeśli w Twoim domu jest więcej kotów, powinny zostać zbadane przez lekarza weterynarii, nawet jeśli nie wykazują żadnych objawów.

Czy szczepionka może chronić przed kocią zarazą?

Szczepienie zapewnia bardzo dobrą ochronę przed nosówką kotów i znacznie zmniejsza ryzyko poważnej choroby. Szczepionka jest częścią podstawowego programu szczepień dla kotów i jest zalecana dla wszystkich kotów – nawet kotów niewychodzących.

Kocięta są szczepione kilkakrotnie, ponieważ przeciwciała matczyne mogą wpływać na skuteczność pierwszych dawek. W klinice A-Vet stosujemy podstawowy program szczepień obejmujący cały okres kocięcy, a pierwszą dawkę przypominającą podajemy około szóstego miesiąca życia. Dalsze odstępy między szczepieniami dostosowujemy do ryzyka infekcji u kota.

Pełny program znajdziesz na stronie o szczepienie kotów.

Czy nosówka kotów może zarazić ludzi lub psy?

Dżuma kotów nie jest zaraźliwa dla ludzi.

Wirus nosówki kotów nie wywołuje choroby u psów. Istnieją blisko spokrewnione parwowirusy u psów, ale to nie to samo, co zarażenie się nosówką od kota. Jeśli masz psa w domu, możesz omówić jego status szczepień z lekarzem weterynarii w standardowy sposób.

Czy nosówka u kotów podlega obowiązkowi zgłaszania?

Zakażenia parwowirusem znajdują się na krajowej liście 3 Norweskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności. W związku z tym wykryte choroby są zgłaszane do Norweskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przepisy te mogą ulec zmianie, a aktualne informacje można znaleźć na stronie: Norweski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.