Udar cieplny u psów Udar cieplny to ostry i potencjalnie zagrażający życiu stan, który występuje, gdy organizm psa nie jest w stanie wystarczająco szybko pozbyć się ciepła. Udar cieplny może wystąpić zarówno podczas aktywności fizycznej, jak i w gorącym otoczeniu, na przykład w samochodzie, słabo wentylowanym pomieszczeniu lub w bezpośrednim świetle słonecznym.
W przypadku podejrzenia udaru cieplnego należy psa odizolować od źródła ciepła, Należy natychmiast rozpocząć chłodzenie, a następnie należy skontaktować się z lekarzem weterynarii. Im dłużej temperatura ciała jest znacznie podwyższona, tym większe ryzyko uszkodzenia m.in. mózgu, nerek, wątroby, przewodu pokarmowego i układu krzepnięcia.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeżeli:
- pies dyszy ciężko i staje się słaby, niestabilny lub ospały po upale lub aktywności
- pies ma trudności z oddychaniem, zapada w śpiączkę, ma drgawki lub trudno nawiązać z nim kontakt
Przenieś psa z miejsca, gdzie panuje upał, i zacznij go schładzać wodą, kontaktując się jednocześnie z lekarzem weterynarii. Nie czekaj na odczyt temperatury, zanim podejmiesz działania. Zadzwoń. 33 13 98 40 w godzinach otwarcia. Zobacz opieka doraźna w A-VetPoza godzinami otwarcia: prosimy o kontakt z lekarzem weterynarii pełniącym dyżur.
Czym jest udar cieplny u psów?
Psy regulują temperaturę ciała inaczej niż ludzie. Mają gruczoły potowe, w tym na opuszkach łap, ale ich wpływ na ogólną regulację temperatury ciała jest niewielki. Najważniejszym mechanizmem jest parowanie płynu z dróg oddechowych podczas dyszenia.
Gdy otoczenie jest bardzo gorące, wilgotność jest wysoka lub gdy pies wytwarza dużo ciepła podczas aktywności, mechanizm ten może przestać działać. Temperatura ciała wzrasta, co może ostatecznie prowadzić do stanu zapalnego, niewydolności krążenia i uszkodzenia wielu narządów.
Udar cieplny to zatem coś więcej niż tylko „bardzo duże przegrzanie”. Gdy przegrzanie wywołuje objawy kliniczne i wpływa na narządy ciała, jest to nagły przypadek medyczny.
Objawy udaru cieplnego u psów
Ważne jest, aby odkryć udar cieplny u psów wcześnie. Objawy mogą rozwinąć się szybko.
- Ciężkie lub uporczywe dyszenienawet gdy pies nie jest już aktywny.
- Szybki lub utrudniony oddech.
- Zwiększone ślinienie.
- Lenistwo lub niechęć do ruchu.
- Niestabilność, osłabienie lub trudności z utrzymaniem równowagi.
- Wymioty lub biegunka.
- Zmiany w błonach śluzowych. Mogą stać się bardzo czerwone, a w przypadku poważnej niewydolności krążenia kolor może ulec dalszej zmianie.
- Dezorientacja lub ograniczony kontakt.
- Upadek, drgawki lub utrata przytomności w przypadku ciężkiego udaru cieplnego.
Wysoka temperatura ciała wskazuje na podejrzenie przegrzania, ale sama temperatura nie decyduje o tym, czy pies ma udar cieplny. Pies mógł już być częściowo wychłodzony przed badaniem i nadal mieć poważne powikłania.
Co zrobić, jeśli Twój pies dostanie udar cieplny?
W przypadku podejrzenia poważnego przegrzania stosuje się zasadę Najpierw schłodzić, a potem transportowaćSchłodzenie należy rozpocząć już po kontakcie z lekarzem weterynarii, nie należy go opóźniać do momentu przybycia psa do kliniki.
- Zatrzymaj czynność i zdejmij psa z ognia. Przenieś je w zacienione miejsce, do chłodnego pomieszczenia lub innego dobrze wentylowanego pomieszczenia.
- Zacznij od chłodzenia wodą. Polewaj ciało chłodną, bieżącą wodą lub wielokrotnie polewaj je świeżą wodą. Możesz użyć zwykłej, zimnej wody z kranu. Nawilżaj ciało poprzez sierść aż do skóry, szczególnie na brzuchu, gdzie sierść jest zazwyczaj cieńsza. Trzymaj wodę z dala od pyska, nosa i ust.
- Zapewnij ruch powietrza. Wentylator, klimatyzacja lub dobra wentylacja zwiększają parowanie z mokrego futra i sprawiają, że chłodzenie jest bardziej skuteczne.
- Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii. Możesz skorzystać z trybu głośnomówiącego w telefonie lub poprosić inną osobę o rozmowę, podczas gdy Ty będziesz się schładzać. Zorganizuj dalsze schładzanie i szybki transport do otwartej kliniki.
- Podaj psu wodę, jeśli jest obudzony i potrafi pić samodzielnie. Nie należy wlewać wody do pyska psa ospałego, nieprzytomnego lub mającego problemy z koordynacją ruchową.
U czujnego i zdrowego psa zanurzenie w zimnej wodzie może być bardzo skutecznym sposobem na obniżenie temperatury ciała, jeśli jest to możliwe. Utrzymuj głowę psa nad powierzchnią wody i podtrzymuj go przez cały czas. U starszych, chorych lub ciężko rannych psów często łatwiej jest polać ciało wodą lub spryskać je, zapewniając jednocześnie dobrą cyrkulację powietrza.
Nie należy kłaść lodu bezpośrednio na skórę. Unikaj również owijania całego ciała psa mokrymi ręcznikami przez długi czas. Ręcznik owinięty wokół ciała może z czasem zmniejszyć utratę ciepła. Lepiej jest zwilżyć sierść i skórę psa, jednocześnie umożliwiając przepływ powietrza po ciele.
Kiedy należy zakończyć chłodzenie?
Aktywnego chłodzenia nie należy kontynuować bez powodu po ochłodzeniu psa. Należy poinformować lekarza weterynarii o tym, jak pies oddycha i reaguje, a także podać temperaturę, jeśli można ją bezpiecznie zmierzyć. Należy uzyskać szczegółowe porady dotyczące momentu przerwania chłodzenia i sposobu transportu. Psy z wąskimi górnymi drogami oddechowymi mogą wymagać innej oceny niż psy oddychające swobodnie.
Zacznij schładzać psa przed jazdą, ale nie czekaj w domu, aż będzie całkowicie zdrowy. Badanie weterynaryjne jest konieczne, nawet jeśli stan psa się poprawia. Nie zwlekaj z zakupem termometru lub specjalnego sprzętu chłodzącego.
Czy należy używać zimnej czy letniej wody?
W przeszłości właścicielom psów często zalecano powolne schładzanie psa i unikanie zimnej wody. Nowsze badania nie potwierdzają jednak tej ogólnej zasady.
W przypadku poważnego przegrzania, szybkie obniżenie temperatury ciała jest niezbędne. Badania psów poddanych stresowi cieplnemu pokazują, że chłodzenie wodą jest skuteczne, a zanurzenie w zimnej wodzie może zapewnić bardzo szybkie schłodzenie u odpowiednich pacjentów.
Przeczytaj porady Royal Veterinary College dotyczące schładzania przegrzanych psów.
Które psy są najbardziej narażone na udar cieplny?
Wszystkie psy mogą się przegrzać, ale niektóre mają trudności z pozbyciem się ciepła.
- Psy o krótkim nosie takie jak mopsy, buldogi francuskie i buldogi angielskie.
- Psy z wąskimi lub chorymi drogami oddechowymi.
- Psy z nadwaga.
- Psy w złej kondycji fizycznej.
- Starsze psy i psy z chorobami współistniejącymi.
- Psy, które ciężko pracują lub ćwiczą w upalną i wilgotną pogodę.
Psy o krótkim nosie są szczególnie narażone, ponieważ zmniejszona średnica dróg oddechowych i krótszy pysk mogą utrudniać dyszenie. Jeśli pies ma objawy brachycefalicznego zespołu obturacyjnego dróg oddechowych (BOAS), ryzyko może być jeszcze większe.
Dowiedz się więcej o BOAS i badaniu psów krótkopyskich.
Udar cieplny może wystąpić podczas aktywności
Pies nie musi siedzieć w rozgrzanym samochodzie, żeby dostać udaru cieplnego. Aktywność fizyczna może powodować wydzielanie dużej ilości ciepła, a ryzyko wzrasta, jeśli jednocześnie panuje wysoka temperatura lub wilgotność.
Spacery, bieganie, polowanie, zabawa i sporty z psami powinny być zatem dostosowane do temperatury, wilgotności, kondycji psa i indywidualnych czynników ryzyka. W upalne dni często lepiej zaplanować aktywność na chłodniejsze pory dnia i zmniejszyć jej intensywność.
Pies w rozgrzanym samochodzie
Zaparkowany samochód może w krótkim czasie niebezpiecznie się nagrzać, nawet gdy temperatura na zewnątrz wydaje się umiarkowana i samochód nie jest wystawiony na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Otwarte okna mogą nie zapewnić wystarczającej wentylacji, aby utrzymać bezpieczną temperaturę.
Zobacz ilustrację temperatury i porady, co zrobić, jeśli znajdziesz zwierzę w samochodzie w artykule o Pies w rozgrzanym samochodzie i inne letnie niebezpieczeństwa.
Jak zapobiegać przegrzaniu u psów?
- Unikaj forsownego wysiłku fizycznego w najgorętszych porach dnia.
- Zapewnij dostęp do cienia i świeżej wody.
- Nie zostawiaj psa w nagrzanym, zaparkowanym samochodzie.
- Podczas upałów rób częstsze przerwy w aktywności fizycznej.
- Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku psów o krótkim pysku, otyłych, starszych lub chorych.
- Zatrzymaj aktywność, jeśli pies zaczyna ciężko dyszeć, szuka cienia, zwalnia lub wydaje się nie mieć ochoty kontynuować.
Czy pies musi iść do weterynarza po udarze cieplnym?
Tak, jeśli podejrzewa się udar cieplny, pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii, nawet jeśli po ochłodzeniu jego stan się poprawia. W wyniku obniżenia temperatury ciała może dojść do uszkodzenia narządów i zaburzeń układu krzepnięcia.
Lekarz weterynarii oceni krążenie, oddech, temperaturę ciała, stan neurologiczny oraz oznaki zajęcia narządów wewnętrznych. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, konieczne mogą być badania krwi, dożylne podanie płynów, tlen, dalsze monitorowanie temperatury i hospitalizacja.
Jeśli pies stracił przytomność, ma drgawki, trudności z oddychaniem, krwawe wymioty lub biegunkę bądź występują u niego inne poważne objawy, sytuacja jest ostra.
Gorączka i udar cieplny to różne schorzenia
Kiedy pies ma gorączkę, regulacja temperatury ciała jest nastawiona na wyższy poziom. Kiedy pies się przegrzewa, organizm nie jest w stanie pozbyć się ciepła. Dlatego pierwsza pomoc w przypadku udaru cieplnego nie jest ogólną poradą dla wszystkich psów z gorączką. Przeczytaj o pomiar gorączki i temperatury u psów.
Krótkie podsumowanie udaru cieplnego u psów
- Udar cieplny może być spowodowany zarówno aktywnością fizyczną, jak i gorącym otoczeniem.
- Do ważnych objawów zagrożenia należą: ciężkie dyszenie, osłabienie, chwiejność, wymioty, biegunka i omdlenia.
- Przenieś psa w inne miejsce i natychmiast rozpocznij jego schładzanie.
- Zwilż ciało wodą i zadbaj o dobrą cyrkulację powietrza.
- Natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii – nie czekaj, aż pies poczuje się lepiej.
