Zatrucie płynem niezamarzającym u psów i kotów Może zagrażać życiu. Produkty zawierające glikol etylenowy mogą powodować poważne uszkodzenia nerek, a koty są szczególnie wrażliwe. W przypadku podejrzenia połknięcia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, nawet jeśli zwierzę wydaje się zdrowe.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeżeli:
- pies lub kot mógł wylizać płyn niezamarzający lub chłodzący
- zwierzę ma kontakt z takim produktem na łapach lub sierści i może go polizać.
Nie czekaj na objawy. Zadzwoń do A-Vet pod numer 33 13 98 40 W godzinach otwarcia. Poza godzinami otwarcia prosimy o kontakt z lekarzem weterynarii dyżurującym. Prosimy zabrać ze sobą opakowanie lub zdjęcie etykiety, ale nie należy zwlekać z jego odnalezieniem.
Co zrobić w przypadku podejrzenia zatrucia płynem niezamarzającym?
- Nie dopuść, aby zwierzę połknęło więcej płynu i trzymaj inne zwierzęta z dala od rozlanego płynu.
- Nie wywołuj wymiotów w domu. Nie podawaj węgla drzewnego, alkoholu ani innych domowych środków.
- W przypadku rozlania preparatu na sierść lub łapy: należy unikać lizania i skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie natychmiastowego oczyszczenia i transportu.
- Podaj nazwę produktu, możliwy czas ekspozycji i to, co wiesz o ekspozycji. Zadzwoń również, jeśli ilość jest nieznana.
Które produkty mogą być niebezpieczne?
Glikol etylenowy znajduje się w wielu płynach przeciwzamarzaniowych i chłodzących do samochodów, a także w niektórych innych płynach technicznych. Produkty te mają różny skład, dlatego nazwy takie jak „płyn przeciwzamarzaniowy” czy „płyn do spryskiwaczy” same w sobie nie informują o ich zawartości. Etykieta lub karta charakterystyki pomagają lekarzowi weterynarii ocenić produkt.
Zwierzę może zlizać rozlany płyn bezpośrednio lub dostać go do pyska podczas czesania brudnych łap i sierści. Gorzkie substancje w produkcie nie czynią go bezpiecznym. Ryzyko istnieje również poza zimą.
Objawy zatrucia płynem niezamarzającym u psów i kotów
Wczesne objawy mogą obejmować wymioty, letarg i niestabilny chód, sprawiając, że zwierzę wygląda na zatrute. Może również wystąpić wzmożone pragnienie i oddawanie moczu. Objawy są zróżnicowane i nie są specyficzne dla tego zatrucia.
Może nastąpić wyraźna poprawa, szczególnie u psów. Nie oznacza to jednak, że zagrożenie minęło. Później uszkodzenie nerek może powodować znaczne pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i małą ilość moczu lub jego brak. Leczenie należy rozpocząć na długo przed wystąpieniem takich objawów.
Dlaczego glikol etylenowy uszkadza nerki?
Glikol etylenowy jest szybko wchłaniany i rozkładany na związki toksyczne, które zaburzają równowagę kwasowo-zasadową i uszkadzają kanaliki nerkowe. W nerkach mogą również tworzyć się kryształy szczawianu wapnia, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Uszkodzenia te nie są zatem spowodowane jedynie przez kryształy, które uniemożliwiają produkcję moczu.
Leczenie u weterynarza
Lekarz weterynarii przeanalizuje historię choroby i zbada zwierzę. Badania krwi i moczu mogą dostarczyć informacji o równowadze kwasowo-zasadowej i czynności nerek. Wyniki badań zależą od czasu trwania choroby, a leczenie może wymagać podjęcia natychmiastowego działania, bez oczekiwania na ostateczne potwierdzenie podejrzenia.
Wczesne leczenie może obejmować stosowanie odtrutek hamujących powstawanie toksycznych produktów rozkładu, dożylne podawanie płynów oraz leczenie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej. Dalsze postępowanie jest dostosowane do gatunku, narażenia i objawów klinicznych.
Węgiel leczniczy ma niewielki wpływ na glikol etylenowy. Substancja wchłania się szybko, dlatego opróżnianie żołądka jest rzadko konieczne. Lekarz weterynarii oceni, czy jest to celowe i właściwe.
Rokowanie zależy od tego, jak szybko zwierzę otrzyma pomoc.
Wczesne leczenie przed wystąpieniem poważnego uszkodzenia nerek daje większe szanse na przeżycie. U kotów poważne uszkodzenia mogą rozwinąć się szybko. Nie ma jednego, uniwersalnego terminu, który gwarantowałby bezpieczeństwo oczekiwania. W przypadku rozwiniętej niewydolności nerek, zwłaszcza gdy produkcja moczu ustała, rokowanie jest niepomyślne. Skontaktuj się z lekarzem weterynarii również wtedy, gdy czas jest nieznany lub uważasz, że upłynął już długi czas.
Jak zapobiegać zatruciom
- Przechowuj substancje chemiczne w miejscu niedostępnym dla zwierząt, w zamkniętych i oznakowanych pojemnikach.
- Natychmiast usuwaj wszelkie rozlane płyny i nie dopuść, aby zwierzęta znajdowały się w pobliżu podczas sprzątania.
- Sprawdź, czy w samochodzie nie ma wycieków.
- Nie należy pozwalać zwierzętom pić z pojemników, w których znajdował się płyn chłodniczy lub inne substancje chemiczne.
Przeczytaj także nasze przeglądy zatrucie u psów og zatrucie u kotów.
źródła
Katalog weterynaryjny: Glikol etylenowy; Podręcznik weterynaryjny Merck: Toksykoza glikolem etylenowym u zwierząt; PDSA: Zatrucie płynem niezamarzającym u psów.
