Endoskopia psów i kotów

Endoskopia psów i kotów Umożliwia zajrzenie do wnętrza ciała bez konieczności interwencji chirurgicznej. Badanie to jest przydatne w diagnostyce wielu chorób, ale rzadko jest pierwszym krokiem, jaki wykonujemy, gdy chore zwierzę trafia do kliniki – zazwyczaj najpierw wykonujemy badania krwi, badanie kliniczne i obrazowanie.

Endoskop to cienkie urządzenie z własnym źródłem światła i kamerą. Obraz jest wyświetlany w wysokiej rozdzielczości na ekranie za pośrednictwem naszego urządzenia Karl Storz Vet Telepack, dzięki czemu możemy robić zdjęcia i nagrywać filmy, aby pokazać Państwu, co widzimy. Dysponujemy dwoma rodzajami endoskopów: sztywnym i giętkim. Razem zapewniają one dostęp do nosa, przewodów słuchowych, tchawicy i oskrzeli, przełyku, żołądka, przedniej części jelita cienkiego, okrężnicy i odbytnicy, a także pochwy i pęcherza moczowego.

Endoskopię psów i kotów wykonuje się w znieczuleniu.

W klinice A-Vet badania endoskopowe są wykonywane w znieczuleniu ogólnym. Badanie wymaga od pacjenta całkowitego bezruchu podczas wprowadzania narzędzia, co może być zarówno niekomfortowe, jak i przerażające dla przytomnego zwierzęcia. Znieczulenie ogólne pozwala również na przeprowadzenie dokładnej analizy, aby uzyskać pożądany efekt, a także na pobranie próbek tkanek, które często mają kluczowe znaczenie dla diagnozy. Więcej informacji na temat konfiguracji i monitorowania można znaleźć tutaj. znieczulenie u psów i kotów.

Rynoskopia – badanie nosa

Choroba nosa może objawiać się kichaniem, katarem, wydzieliną z jednego lub obu nozdrzy, krwawieniem z nosa lub obrzękiem. Rynoskopia jest najczęściej częścią szerszego badania, wraz z badaniami obrazowymi, takimi jak RTG lub tomografia komputerowa, cytologią komórek z popłuczyn z nosa oraz, w razie potrzeby, próbkami mikrobiologicznymi.

Podczas badania bezpośrednio oglądamy błonę śluzową jamy nosowej i możemy wykryć stany zapalne, ciała obce, takie jak kłosy zboża, źdźbła trawy czy drobne gałązki, a także guzy. Wziernik posiada oddzielny kanał roboczy, dzięki czemu możemy pobrać wycinki tkanek do badania histologicznego, a w wielu przypadkach usunąć ciała obce w tym samym znieczuleniu.

Trawa w nosie to częsty problem u kotów. Może powodować lekkie kichanie i katar, ale niektóre koty wyraźnie się źle czują, wymiotują, odwadniają się i mają znacznie obniżony stan ogólny. Latem od jednego do dwóch kotów tygodniowo trafia się z trawą w nosie. Przyczyną jest zazwyczaj to, że kot zjada trawę, a następnie ją wymiotuje – źdźbło trawy jest następnie przenoszone za podniebienie miękkie i utyka w jamie nosowej. Często można je usunąć kleszczami z tylnej części jamy ustnej, ale czasami musimy użyć kleszczy przez kanał roboczy endoskopu.

Skopia dróg oddechowych

Badanie dróg oddechowych jest istotne w przypadku przedłużającego się kaszlu, kaszlu niereagującego na leczenie, ostrego kaszlu z podejrzeniem ciała obcego, trudności w oddychaniu lub zmian w zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej. Badanie endoskopowe pozwala na wgląd w tchawicę i największe oskrzela. Zapadnięcie tchawicy u psów małych ras i astma u kotów to dwa schorzenia, w których badanie to można włączyć do oceny. W przypadku zapadnięcia tchawicy możemy ocenić dynamiczne zmiany w drogach oddechowych, natomiast płukanie i badanie komórek dolnych dróg oddechowych mogą dostarczyć istotnych informacji w diagnostyce astmy i innych zapalnych chorób układu oddechowego u kotów.

Często wykonujemy również płukanie dolnych dróg oddechowych. Następnie wprowadzamy odmierzoną ilość sterylnego roztworu soli fizjologicznej i ostrożnie go natychmiast aspirujemy. Ilość płynu jest dostosowywana do wielkości pacjenta, obszarów, które mają być badane, oraz jego tolerancji na zabieg. Płyn, który powraca, zawiera komórki i ewentualne bakterie z dróg oddechowych i może zostać wysłany na posiew lub zbadany pod mikroskopem w celu ustalenia rodzaju stanu zapalnego.

Gastroskopia i kolonoskopia – żołądek i jelita

Odbijanie się, przedłużające się lub krwawe wymioty, biegunka, utrata masy ciała i ból podczas wypróżniania to niektóre z powodów, dla których warto zbadać przewód pokarmowy endoskopem. Badamy żołądek i przedni odcinek jelita cienkiego, jelito grube lub oba te odcinki. W przypadku przewlekłej choroby jelit wskazane może być zbadanie zarówno górnego, jak i dolnego odcinka przewodu pokarmowego w tym samym znieczuleniu. To, które obszary zostaną zbadane, zależy od objawów, wyników badań i problemu u danego pacjenta.

Przygotowania różnią się od postu przed znieczuleniem ogólnym. W tym przypadku chodzi nie tylko o bezpieczeństwo, ale także o opróżnienie przewodu pokarmowego, aby błona śluzowa była widoczna – pokarm i treść jelitowa zasłaniają to, co będziemy badać. Zakres przygotowań zależy od tego, która część ma być badana: w przypadku gastroskopii żołądek musi być pusty, podczas gdy badanie jelita grubego wymaga dłuższego okresu restrykcji pokarmowej i podawania płynu irygacyjnego zgodnie z określonym protokołem. Szczegółowe instrukcje otrzymasz od nas z wyprzedzeniem.

Zaczynamy od przełyku, przechodzimy do żołądka i tak daleko, jak sięga endoskop. Następnie odwracamy zwierzę i badamy jelito grube aż do połączenia jelita cienkiego z grubym.

Po drodze pobieramy kilka małych próbek tkanek z każdego badanego obszaru. Liczba ta zależy od tego, które odcinki przewodu pokarmowego są objęte badaniem oraz od jakości próbek. Profesjonalne wytyczne dotyczące diagnostyki przewlekłych chorób jelit zalecają znaczną liczbę biopsji z każdego obszaru anatomicznego, ponieważ zmiany chorobowe mogą być nierównomiernie rozłożone, a błona śluzowa może wyglądać całkowicie prawidłowo, nawet jeśli badanie mikroskopowe wykaże chorobę. W naszym przypadku nierzadko pełne badanie pozwala uzyskać łącznie od 25 do 30 próbek. Są one wysyłane do oceny histologicznej przez patologa i często są co najmniej tak samo ważne, jak to, co widzimy pod mikroskopem.

Badanie może ujawnić stany zapalne żołądka, wrzody, ciała obce i guzy. W niektórych przypadkach możemy usunąć ciała obce za pomocą endoskopu, aby pacjent nie musiał poddawać się operacji. Nadal ważne jest dokładne badanie. Badania krwi i diagnostyka obrazowa, takie jak: Rentgen i USG często włączane przed endoskopią.

Wideootoskopia i płukanie uszu

Do badania kanału słuchowego używamy sztywnego wideootoskopu firmy Karl Storz. Instrument posiada kanał roboczy do irygacji, ssania, szczotkowania i kleszczyków, a obraz jest wyświetlany na ekranie podczas pracy. Dzięki temu, że widzimy cały proces, możemy precyzyjnie oczyścić kanał słuchowy i ocenić stan błony bębenkowej, gdy kanał słuchowy jest czysty – czego nie da się zrobić wiarygodnie w uchu pełnym wydzieliny.

Pies na poniższym filmie cierpi na zapalenie ucha zewnętrznego, czyli stan zapalny skóry w zewnętrznym kanale słuchowym. Przyczyny zapalenia ucha są złożone i zazwyczaj dzieli się je na czynniki pierwotne, predysponujące, wtórne i podtrzymujące. Wąski kanał słuchowy i duża ilość włosów w kanale słuchowym to czynniki predysponujące: powodują gorszą wentylację i większe nawilżenie, a także sprawiają, że ucho jest bardziej wrażliwe – ale rzadko stanowią one jedyne wytłumaczenie. Omawiamy to szczegółowo na stronach poświęconych zapalenie ucha u psa og zapalenie ucha u kota.

Na filmie widać, jak za pomocą płukania, ssania i ustawiania narzędzia pod kątem rozluźniamy i usuwamy grudkę starej woskowiny usznej, a także jak miękka szczoteczka usuwa zanieczyszczenia i włosy wzdłuż kanału słuchowego. Kleszcze są używane, gdy konieczne jest precyzyjne uchwycenie czegoś. Czyszczenie w widocznym miejscu stanowi lepszy punkt wyjścia do dalszego leczenia niż czyszczenie bez widoczności, ponieważ widzimy zarówno to, co jest usuwane, jak i jak wygląda kanał słuchowy od spodu.

Endoskopia jest użytecznym narzędziem w ocenie wybranych pacjentów i częścią ogólnego sprzęt diagnostyczny Mamy w klinice. Skontaktuj się z nami, jeśli zastanawiasz się, czy dotyczy to Twojego zwierzęcia.