Zwichnięcie rzepki

Zwichnięcie rzepki u psów To schorzenie, w którym rzepka (rzepka) przemieszcza się z ustalonego położenia na kości udowej. Jest to powszechne schorzenie u wielu ras psów. Od 15 sierpnia 2013 roku Norweski Związek Kynologiczny rozpoczął centralną rejestrację stanu rzepki.

Drukujemy testy rzepki

Tylko lekarze weterynarii, którzy mają umowę z Norsk Kennel Club Aby wystawić zaświadczenia o stanie rzepki, można przeprowadzić badanie i zarejestrować wyniki w DogWeb. W klinice A-Vet Elisabeth Bjørnestad jest upoważniona do wydawania zaświadczeń o stanie rzepki.

Właściciele muszą zabrać ze sobą wypełniony formularz NKK podczas wizyty u weterynarza w celu uzyskania zaświadczenia.

Zwichnięcie rzepki Ma predyspozycje dziedziczne i występuje częściej u niektórych ras. Psy zazwyczaj nie rodzą się z tą chorobą, ale rozwija się ona w wyniku nieprawidłowego wzrostu kości udowej i/lub piszczelowej w pierwszym roku życia. Schorzenie to może stopniowo pogarszać się w ciągu życia psa.

Przemieszczenie rzepki może nastąpić zarówno w kierunku wewnętrznej, jak i zewnętrznej strony stawu kolanowego. U małych ras psów najczęściej dochodzi do przemieszczenia do wewnątrz.

NKK klasyfikuje zwichnięcie rzepki w skali od 0 do 3, w zależności od tego, czy rzepka jest okresowo czy trwale poza stawem:

0. Stopień 0: Normalny (bez zwichnięcia rzepki).
1. Stopień 1: Rzepka jest na swoim miejscu, ale można ją zwichnąć ręcznie. Samoistnie wraca do swojego normalnego położenia.
2. Stopień 2: Rzepka łatwo ulega zwichnięciu ręcznemu lub samoistnemu. Zwichnięcie występuje często, ale można je nastawić.
3. Stopień 3: Rzepka jest trwale zwichnięta i nie można jej nastawić.

Powtarzające się ruchy rzepki do wewnątrz i na zewnątrz mogą prowadzić do dyskomfortu lub bólu, uszkodzenia chrząstki i rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Stan ten może się z czasem pogarszać.

Objawy zwichnięcia rzepki

Objawy różnią się w zależności od nasilenia. W stopniu 1 pies często nie wykazuje objawów lub porusza się jedynie przez krótki czas, z wysunięciem rzepki do przodu i do tyłu. W stopniach 2–3 kulawizna i zmniejszona sprawność kończyny często stają się bardziej widoczne, a niektóre psy wykazują oznaki bólu, takie jak skomlenie lub niechęć do aktywności. Ponieważ łagodne zwichnięcie rzepki może powodować niewiele objawów lub ich brak, ważne jest badanie weterynaryjne w celu oceny stanu.

Kiedy należy operować?

W przypadku leczenia zwichnięcia rzepki, operacja może być konieczna w przypadkach, gdy objawy są nasilone lub nawracające. Ocena skuteczności leczenia opiera się na kilku czynnikach, takich jak stopień zwichnięcia rzepki, dodatkowe powikłania, takie jak uszkodzenie stawów lub ścięgien, wiek i wielkość psa oraz skuteczność zachowawczych metod leczenia.

Weterynarz dokładnie rozważy wszystkie te czynniki i omówi z właścicielem możliwości leczenia, aby podjąć najlepszą decyzję dla dobrego samopoczucia psa. Wczesna interwencja i leczenie są ważne, aby zminimalizować ryzyko długotrwałych powikłań i poprawić jakość życia psa.

Badania pokazują, że ponad 90% psów uzyskuje dobre lub bardzo dobre rezultaty po operacji.

Stan rzepki

Dla następujących ras psów Norweski Związek Kynologiczny wprowadził wymagania dotyczące udokumentowanego stanu rzepki przy rejestracji szczeniąt:

• Affenpinscher (od 1 marca 2021).
• Bichon Frise (od 1 lipca 2025).
• Bichon Havanais (od 1 kwietnia 2016).
• Boston terrier (od 1 stycznia 2023).
• Chihuahua krótkowłosy i chihuahua długowłosy (od 1 stycznia 2016 r.).
• Pinczer miniaturowy (od 1 kwietnia 2019).
• Buldog angielski (od 1 lipca 2017).
• Euroazjatyckie (od 1 czerwca 2025 r.).
• Buldog francuski (od 1 lipca 2017).
• Griffon belge (od 1 marca 2021).
• Gryf bruxellois (od 1 marca 2021 r.).
• Jack Russell Terrier (od 1 stycznia 2019).
• Chin japoński (od 1 marca 2021).
• King Charles Spaniel (od 1 marca 2021).
• Kleinspitz (od 1 marca 2021).
• Xoloitzcuintle (pies meksykański bez sierści), odmiana mała i średnia (od 1 marca 2021 r.).
• Mittelspitz (od 1 marca 2021 r.).
• Mops (od 1 stycznia 2020).
• Papillon (od 1 marca 2021).
• Petit brabancon (od 1 marca 2021).
• Phalene (od 1 marca 2021).
• Pomorski (od 1 lipca 2025).
• Praski Rat (od 1 marca 2021).
• Rosyjska tsvetnaya bolonka (od 1 stycznia 2017 r.).
• Yorkshire Terrier (od 1 sierpnia 2021).

Ta lista może z czasem ulec zmianie — zawsze ją sprawdzaj Oficjalny przegląd NKK dla bieżących wymagań.

Badanie musi zostać przeprowadzone przez lekarza weterynarii mającego umowę z NKK, gdy pies ma co najmniej 12 miesięcy, a wynik musi zostać zarejestrowany w DogWeb.

W przypadku psów zagranicznych, do wniosku o rejestrację należy dołączyć kopię certyfikatu rzepki psa. Wynik tego certyfikatu zostanie wprowadzony do DogWeb, jeśli badanie zostało przeprowadzone w kraju, w którym procedury egzaminacyjne odpowiadają tym w Norwegii, na przykład w Szwecji. W przypadku innych krajów wynik nie może zostać wprowadzony do DogWeb, ale nadal może być użyty jako „znany status rzepki” do rejestracji szczeniąt.

Można ubiegać się o zwolnienie z opłat za używanie psów zagranicznych. Uzasadniony wniosek należy złożyć do NKK po zatwierdzeniu przez klub hodowlany, zanim zostanie podjęta decyzja. Ogólne zwolnienie jest przyznawane w przypadku użycia zamrożonego nasienia, które zostało zamrożone przed wejściem w życie ograniczeń i w przypadku, gdy pies już nie żyje.

Więcej informacji można znaleźć pod adresem Strona internetowa NKK.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące tej choroby lub chcesz umówić się na badanie wstępne lub zabieg chirurgiczny, skontaktuj się z nami.